Van 8 juli tot 3 augustus heb ik een kampeer/Ger-reis gemaakt in Mongolie met een groep van 18 personen. De tocht door Mongolië was onbeschrijfelijk mooi, interessant en zeer gevarieerd. De eerste week trokken wij door de steppes en zagen alleen weidse uitzichten met hier en daar enige gers (de tijdelijke behuizing van de nomaden) en grote kuddes geiten, schapen en paarden vaak bij elkaar gehouden en gedreven door honden en hun baas op een paard. Zie foto 1. Wij hebben ook veel bloemen gezien. Mensen zagen wij nauwelijks. Mongolië heeft een bevolking van 2,5 miljoen mensen en 15 miljoen stuks vee. Wij brachten wel een bezoek aan twee gers. De bewoners zijn heel hartelijk, geven gelijk een kom met airag, gefermenteerde paardenmelk en stukken kaas. De airag smaakt wat zurig en de kaas is hard met niet zo veel smaak. Wij kampeerden gewoon ergens midden op de steppe zonder bomen bij een riviertje in de brandende zon. Gelukkig werd het kamperen afgewisseld met een verblijf in gers in een ger-kamp waar toiletten en douches zijn en elektriciteit om de batterijen op te laden. Wij sliepen met 2 personen in een ger. Zie foto 2. Carmen, mijn zusje kreeg pas na 10 dagen haar baggage waar ze erg blij mee was.
Daarna brachten onze Mongoolse begeleiders ( reisleider, vier buschauffers, een kokkin en een stagiare) ons in 4 bussen over soms zeer hobbelige wegen door het bergland. Hier zagen wij kuddes yaks.Wij kampeerden bij een vulkaan die wij beklommen hebben en bij een waterval en maakten hier een tweedaagse wandeltocht. Het lopen over de lavavelden was verschrikkelijk Vervolgens trokken wij door de Gobiwoestijn. Het contrast met de steppes en het bergland was zeer groot. De woestijn is plat, kaal en heeft nauwelijks enige begroeiing. De temperatuur steeg naar bijna 40 graden. De enige schaduw die wij konden vinden op onze kampeerplaats was de schaduw van de busjes. Hier zagen wij grote kuddes kamelen. Wij hebben ook een korte tocht gemaakt op een kameel en zagen het enorme gebied waar eieren en botten van dinosaurussen zijn gevonden. Het volgende hoogtepunt van de tocht was een bezoek aan de hoogste zandduinen van de wereld. Zij zijn ca 4km lang en de hoogste zandduin is 100m. Die hebben wij beklommen wat heel erg moeilijk was: 3 stappen vooruit en één terugglijden. Bij de top was het zo steil dat je helemaal teruggleed, dus op handen en voeten naar boven klauteren. Een geweldige ervaring. Als sluitstuk van de trektocht hebben wij door een kloof gelopen.
Tijdens de trektocht zijn wij drie keer door een dorp getrokken met een postkantoor waar je ook kon internetten. Met een Fokker 50 vlogen wij daarna terug naar Ulan Bataar, de hoofdstad van Mongolië. Met de transmongoolse expres-trein gingen wij naar Beijing. De reis duurde 30 uur. Een mooie en rustige reis door het Mongoolse landschap die echter ruw en naar werd onderbroken bij de grens met China. De Chinese douane en andere ambtenaren traden onplezierig op. Verder had een tochtgenoot geen dubbel entry visum en mocht China niet in. Hij moest met de trein terug naar Ulan Bataar om een nieuw visum aan te vragen. Bij de grens vond ook een grote operatie plaats. Alle treinstellen werden opgetakeld en voorzien van andere onderstellen geschikt voor de bredere Chinese rails. Wij hadden anderhalve dag in Beijing. Het was er heel warm en druk in verband met de Olympische spelen. Overal waren er politie agenten. Terug in Nederland hoorden wij dat er demonstraties waren die wij niet hebben gezien. Wij vonden het fijn om Beijing verlaten en terug te gaan naar huis.